کسی نمـﮯدآند. . .

این آرامش ِ ظاهــر و این دل ِ نـا آرام ،

چقدر خستـﮧ ام مـﮯکند . .

میدونید من اهل درد  دل کردن نیستم ولی خوب خیلی سخته واقعا سخته که تا چشم به هم میزنی همه چیز خراب میشه رو سرت  و همه کسانی که دوستشون داری از دست میدی؟ عشقت؟خواهرت؟پدرت؟ موقعیت عالی؟ منم به خدا آدمم از سنگ  که نیستم هر چقدر هم که صبر داشته باشم بازم یه جا هایی کم میارم! میدونم صبح بیدار بشم پشیمون میشم از درد دل کردنم! ولی خوب تقصیر این آهنگ بی باک شد...

میخونم که تو دلم این بار سنگین نمونه

این عشق منه که باعث رنگین کمونه

دلم میگه این ناله ها کافی نیست یه ریز

غرق خوابم واسم یه لیوان کافی میکس بریز

که بیدار بمونم ببینم من چه وازه ای

میتونه بهتر بیان کنه عمق این تراجدی

گله دارم اره من از خدا گله دارم

که چرا تو هر قدمم میخوره گره کارم

میگی کفر نگو تو هم شکر کنش باز

ولی وقتی روز رفتو شب شدش باز

جای اینکه خدا واسه مشکلات پا پیش بزاره

کاری کرده که شب و روز رو سرم آتیش بباره

اونا شعار میدادن که درکم میکنند

ولی وقت سختی دیدم که چه طور ترکم میکنند

چه دوستای من چه عشق چه برادرم

نمیدونستم ضامن رابطمه درآمدم

دنیا کاری کرد که چشمام هر شب اشکه

ولی نمیبازم  مگر دنیا از رو نعشم رد شه

پ.ن: نبودن هایی هست که هیچ بودنی جبرانشان نمیکند ...کسانی هستند که هرگز تکرار نمی شوند ...و حرفهایی که معنیشان را خیلی دیر می فهمیم ...! ولی خوب هنوز مامانم رو دارم و یکی که واقعا دوسش دارم هنوز مونده واسم به همین هم راضی هستم. . .

نوشته شده در چهارشنبه 27 اردیبهشت1391ساعت 3:40 AM توسط ســـــعـــــیـــــد برفی| |